“Een internationale, zweterige hellekroeg en precies de beerput waarin ik 48 uur lang opgesloten wil zitten. De underground ravescenes van Berlijn en New York hebben me altijd gefascineerd. Ik geloof dat er ergens een andere versie van mezelf bestaat in een met pis doordrenkte club, waar ik mijn wangen kapot heb gekauwd en de kinderen van een of andere vent over mijn rug zijn uitgegoten. Ik word aangevuurd en opgehitst door de ravecultuur en alles wat daarbij hoort.”

Uit Aotearoa Nieuw-Zeeland presenteren Oli Mathiesen, Lucy Lynch en Sharvon Mortimer de bekroonde voorstelling The Butterfly Who Flew Into The Rave: een op uithoudingsvermogen gebaseerd danswerk op het dreunende technoalbum Nocturbulous Behaviour van Suburban Knight.

De voorstelling onderzoekt de bewegingstaal van techno en ravecultuur. Tussen drie lichamen ontstaat een hedendaagse nachtclub. Meedogenloze beweging, naadloos en zonder pauze, tot in elke beat uitgewerkt. De sfeer en cultuur van een driedaagse rave worden samengeperst tot een gestroomlijnde, high art-performance, waarin je voor je ogen ziet hoe drie mensen zichzelf volledig afbreken.

Geef je over aan de pijn, het zweet en de louterende chaos. Dit is pure uithoudingskracht als spektakel. Het menselijk lichaam als slachtoffer van muziek. Als slachtoffer van passie. Als slachtoffer van ons eindeloze verlangen om méér te bereiken. Om te winnen en opnieuw te winnen.

Reanimatie op repeat. De voorstelling is come-up en come-down tegelijk: ze toont de schoonheid van je levend voelen, maar ook alle gevolgen die daarbij horen. Het is een ode aan de 3,5 jaar durende marathon waarin maatschappelijke moraal en politieke structuur begonnen te wankelen. Ons gezamenlijke verlies van werk, tijd, liefde, seks, eten, vechten, schoonmaken, vakantie vieren, slapen, zoenen, drinken, overgeven, alles, wordt fysiek gemaakt als een artefact van wat wij als mensen hebben doorstaan.

En net zoals een liefdeslied precies die ene relatiebreuk kan raken, is The Butterfly Who Flew Into The Rave een acid house-remix die keihard “f**k you” schreeuwt naar de pandemie.

Deze voorstelling bevat flitsende lichten, haze/rook en harde geluiden.

In de pers
Chris Wiegand, The Guardian ★★★★ | "It is relentless, as are the dancers"
Mark Harding, Broadway Baby ★★★★★ | “It’s like fi ring a machine gun for an hour and remembering the name of every bullet.”
Caitlin Finnerty, Ed Fest Mag ★★★★★ | “The choreography fuses every genre of dance you could think of into something wholly original and euphoric."